The Scorpion King 2:Rise Of A Warrior (2008) 23.976 fps OCR runtime 01:48:53
ในสมัยดึกดำบรรพ์
ณ ดินแดนที่อยู่ระหว่าง แม่น้ำไทกิรส และแม่น้ำยูเฟรติส
คือราชอาณาจักรมหาอำนาจ ที่ชื่ออัคคาด
จากที่ผ่านมาหลายชั่วอายุ นักรบชั้นสูง ของดินแดนนี้ ที่มีชื่อเรียกว่าแมงป่องดำ
ได้ครอบงำอำนาจ เหนือชนเผ่าที่อยู่รอบๆ
ด้วยสัญญาของกฎแห่งเกียรติยศ ในการยืนหยัดสู้และยอมตาย แม้จะเป็นคนสุดท้าย
ดีกว่ายอมละทิ้งผู้เป็นนาย
นักรบเหล่านี้จึงกลายเป็นบุคคลที่มีค่าในฐานะ องครักษ์ส่วนพระองค์ ของเจ้าชายและจักรพรรดิ
ผู้ที่มีชื่อเสียงที่สุด ในนักรบแมงป่องดำ คืออาเชอร์
แต่กับมาธายุส ลูกชายของเขาเอง
อาเชอร์กลับปฏิเสธ ไม่ยอมให้ลูกชาย
เข้าแข่งขันเพื่อได้รับเกียรติ แห่งการได้เข้าร่วมกับ นักรบแมงป่องดำ
พ่อต้องทำตามความศรัทธาของพ่อ และพ่อ ห้ามไม่ให้เจ้าไปเข้าแข่งขันพรุ่งนี้
เจ้าคิดว่าจะได้รับเกียรติยศ และชื่อเสียง
มันไม่ใช่อย่างนั้น
พ่อได้ทำบางสิ่งที่ไร้คุณธรรม
พ่อให้ปฏิญาณแก่เจ้า ลูกพ่อ
แต่เช่นเดียวกับ เด็กหนุ่มรุ่นเดียวกันคนอื่นๆ
มาธายุสมิได้ใส่ใจ กับคำเตือนของพ่อของเขาเลย
เด็กหนุ่มทั้ง 24 คนอย่างพวกเจ้า มาที่นี่เพื่อแสดงความสามารถ
แห่งศิลปะการต่อสู้
เพียง 12 คนเท่านั้นที่จะได้รับเลือก
และได้รับการฝึกฝน เป็นเวลานาน 6 ปี เพื่อการเป็นนักรบชั้นยอด
นักรบแมงป่องดำ!
เตรียมพร้อม!
พุ่งเข้าสู่สนามรบ!
แสดงความกล้าออกมา ถ้าพวกเจ้าอยากเป็นนักรบแมงป่อง
ความเมตตา คือความอ่อนแอ!
- เลย์ลาเหรอ - มาธายุสเหรอ ฉันนึกว่าพ่อเธอ...
- ฉันแอบมา - เธอเป็นบ้าไปแล้ว
ฉันน่ะหรือบ้า
ฉันสู้เก่งพอๆ กับเด็กผู้ชายเลย
จริงเหรอ
- พิสูจน์สิ! - หยุด!
ห้ามไม่ให้ผู้หญิงเข้าแข่ง
ปล่อยเธอนะ!
เจ้าพยาธิตัวน้อย!
จับมัน!
จับมันกลับมานี่! แกคิดว่าจะหนีไปไหน
แกกล้าดียังไง ถึงเข้าแทรกแซงการแข่งขัน
ถ้าเจ้าแตะต้องเขา เจ้าจะไม่มีชีวิตอยู่ให้เสียใจหรอก
เอาอาวุธออกมาสิ!
ข้าไม่มีอารมณ์ฆ่าคนวันนี้
พ่อ!
จับมันทั้งคู่เลย!
- และเด็กผู้หญิงนั่นด้วย - เดี๋ยวก่อน
ราชาฮัมมูราบีเสด็จ!
มันดูถูกการแข่งขัน ตามประเพณีเก่าแก่ และข้า
ผู้เป็นผู้บัญชา กองทัพของพระองค์
ก็อาจใช่ ซาร์กอน
แต่อาเชอร์สมควรได้รับขันติจากข้า
ข้าเป็นหนี้ฝ่าบาท ดังที่เป็นมาเสมอ
และเจ้าจะชำระหนี้ได้
ด้วยการส่งลูกชายของเจ้า ให้ฝึกเป็นนักรบแมงป่อง
ถ้าเขาเก่งได้ครึ่งหนึ่งของพ่อเขา
ก็ถือว่าเขารับใช้ชาติแล้ว
วันนึงเจ้าจะต้องชดใช้
ข้าสาบานได้
ซาร์กอน นายพลแห่งพระราชามักจะอิจฉา ความมีชื่อเสียงของอาเชอร์เสมอ
และตอนนี้ ความเกลียดของเขา ไม่มีพรมแดน
พ่อ!
แม้จะไม่มีหลักฐาน มาธายุสรู้ดีอยู่แก่ใจ
ว่าใครเป็นคนทำ ให้พ่อเขาเป็นแบบนี้
เขาสาบานว่าจะเรียนรู้ ชั้นเชิงของนักรบ จนเก่งกาจให้ได้
พวกแกสู้อย่างกับผู้หญิง
6 ปีผ่านไป
มาธายุสจากนิปเปอร์ไป ในสภาพเด็ก แต่กลับมาอย่างผู้ใหญ่
และในไม่ช้า เขาก็ได้รู้ว่าหลายสิ่ง ได้เปลี่ยนแปลงไป ในขณะที่เขาไม่อยู่
6 ปีที่ผ่านมานี้ พวกเจ้าไม่ได้พบกับ ญาติพี่น้องหรือสหาย
พบเพียงดาบ โล่ และหอก
พวกเจ้าฝึกฝนอย่างหนัก
และบางคนทำไม่สำเร็จ
ส่วนคนที่ยังยืนหยัดอยู่ต่อหน้าข้า
เป็นตัวแทนความสุดยอด ในฝีมือการรบของชาวอัคคาด
ภาคีแมงป่องดำ
สู้อย่างภาคภูมิ ตามบัญชาขององค์ราชา
สู้อย่างสง่างาม!
นำทองกลับมาสู่คลังของชาติ
และนำเกียรติยศ มาสู่วงค์ตระกูลของเจ้าเอง!
แม่!
ดูเจ้าสิ ลูกเป็นหนุ่มแล้ว!
แม่จำเกือบไม่ได้
มาธายุส! มาธายุส!
- มาธายุส! - โนอาห์!
เขาให้อะไรกินนี่ ต้มหินให้กินเหรอ
เจ้าก็โตขึ้นเยอะเหมือนกันนะ
เขากินอาหารส่วนของเองคี มากเท่าๆ กับของตัวเองเลย
เองคีอยู่ไหนล่ะ ทำไมไม่มาด้วย
- เขาหนีออกจากบ้าน เมื่อปีที่แล้ว - เขาไปหาสมบัติน่ะ
เดี๋ยวก็กลับ
โอ้โฮ ดูนักรบแมงป่อง ผู้ภาคภูมิคนใหม่สิ
เธอก็มาเพื่อเป็นเกียรติ เหมือนกันหรือ เลย์ลา
ฉันปราบเธออยู่หมัดนะ อย่าลืมซะล่ะ
- ต่อยมั้ย - ถ้าเธอกล้าถูกมัน
ทุกคนหันมา และแสดงความเคารพ
ให้แก่ซาร์กอน ราชาของเจ้า!
ราชาซาร์กอนเสด็จแล้ว!
- ข้าได้ยินข่าวลือมา - พี่ได้ยินความจริง
การตายของราชาฮัมมูราบีนั่น ไม่ใช่อุบัติเหตุหรอก ซาร์กอนฆ่าเขา
พูดแบบนี้อันตรายนะ
พูดอะไรระวังหน่อย
คนเก่งที่สุดในรุ่น ฝ่าบาท
ดูเจ้าหน้าคุ้นๆ ข้ารู้จักเจ้ามาก่อนหรือเปล่า
คงไม่กระมัง ฝ่าบาท
อาเชอร์เป็นพ่อเขา
พ่อของเจ้าเป็นนักรบที่เก่งกาจ และรักชาติ
ข้าหวังว่าเจ้า จะไม่ทำให้เขาผิดหวัง
ส่งเขาไปที่วัง
ข้าอาจมีงานพิเศษให้เขาทำ
เจ้าเรียกตัวเองว่านักรบเหรอ
ลุกขึ้น!
เจ้าต้องแสดงความสามารถ ให้ข้าเห็น
ทำได้แค่นี้เองหรือ
เจ้ามันไม่เอาไหน
อย่ามัวยืนอยู่เฉยๆ สิ
เข้ามาเลย
ไม่มีเวลามาขี้ขลาดแล้ว เมื่อเจ้ามีแมงป่องอยู่บนไหล่
เจ้าสงสัยเรื่องรอยสักใช่มั้ย
รอยสัก 1 รอย คือ 1 ชีวิตที่พวกเขาฆ่า
เจ้าก็อยากได้ สัก 2-3 รอยใช่มั้ย
ถ้าคนพวกนั้น สมควรตายก็ใช่
เราทุกคนสมควรตาย
คำถามก็คือ ตายยังไงและเร็วเท่าไหร่
ในฐานะหนึ่งในองครักษ์ ส่วนตัวของข้า
งานของเจ้าคือรับรองว่า เจ้าต้องตายก่อนข้า
องครักษ์ส่วนพระองค์หรือ
มันเป็นเกียรติอย่างสูง มาธายุส
นอกจากความสามารถ และความแข็งแกร่ง ที่เขาบอกกันว่าเจ้ามี
สิ่งแรกที่จำเป็น คือความจงรักภักดี อย่างเต็มที่และไม่หวั่นไหวต่อข้า
ราชาของเจ้า
แสดงให้เขาเห็น ว่าข้าหมายความว่ายังไง
ซาร์กอนจงเจริญ!
เจ้าสามารถให้ความจงรักภักดีกับข้า ได้เท่านั้นมั้ย มาธายุส
ข้า...
ทำได้
ฝ่าบาท
ดี แล้วความมั่งคั่งและความรุ่งโรจน์ จะเป็นของเจ้า
แต่มาธายุส ถ้าเจ้าทรยศต่อข้า แม้เพียงครั้งเดียว
เจ้าคงต้องอ้อนวอนพระเจ้า ขอให้เจ้าตายเร็วๆ
เราจะคุยกันใหม่ตอนเช้า
เลือกไว้สักคนสิ สำหรับคืนนี้ หรือ 2 หรือ 3 ก็ได้
อย่าหักโหมนักล่ะ
หรือ 3
ข้าได้ยินมาว่า เจ้าเก่งเรื่องฟันดาบ
ยังไม่ถึงขนาดช่ำชอง ฝ่าบาท แต่ข้าหวังว่า ข้าเรียนเร็ว
ข้าชอบเจ้า มาธายุส
เอานักโทษเข้ามา
มีคนได้ยินว่า มันพูดให้ร้ายข้า
และโทษก็คือตาย
- เดี๋ยว แต่เขาเป็นน้องชาย... - ข้ารู้
เจ้าถึงต้องจัดการเอง
เพื่อพิสูจน์ความจงรักภักดี อย่างไม่น่าสงสัยต่อข้า
ข้าอนุญาตให้เจ้า ฆ่าให้มันตายเร็วได้
มาธายุส! ข้าขอโทษ
จริงหรือเปล่า
เจ้าพูดให้ร้ายฝ่าบาทจริงหรือ
- มาธายุส! ได้โปรดเถอะ! - ตอบข้ามา
ข้อหานั่น เป็นความจริงหรือเปล่า
จริง
งั้นเจ้าก็สมควรได้รับ สิ่งที่กำลังจะได้รับ
ไม่เพียงแต่เจ้าทรยศราชาของเจ้า แต่เจ้าทรยศครอบครัวของเจ้าด้วย
และเจ้าก็ทำให้ ชื่อเสียงของพ่อเสื่อมเสีย
ไม่ว่ายังไง อย่าผงะหนีนะ
วิ่ง โนอาห์!
บอกให้วิ่ง!
- ไม่ เรายืนหยัดสู้ด้วยกัน! - ไปซะ
มาธายุส ข้างหลัง!
เจ้าฆ่าพ่อของข้า
นี่คือการทำเพื่อเขา
พ่อเจ้าเป็นคนทรยศ
รวมทั้งพวกเจ้าด้วย
มันสมกันแล้ว
ไปกันเถอะ! ออกทางหน้าต่าง
ฆ่ามัน!
โนอาห์ มาเร็ว!
กลับมา! หยุดนะ!
ไป! ไป!
จับไว้แน่นๆ!
โนอาห์ เป็นอะไรไป
จับไว้นะ เราเกือบปลอดภัยแล้ว
โนอาห์
เป็นอะไร เป็นอะไรไป
โนอาห์!
เดี๋ยวนะ! ทำใจดีๆ ไว้!
โนอาห์!
โนอาห์
ตอนนี้ เมื่อมือของเขา เปื้อนเลือดของน้องชาย
ความเคียดแค้นก็ประทับตรา อยู่ในหัวใจของมาธายุส
เราจะฆ่ามันเลย หรือเอาตัวมันกลับมา
ไม่ทั้ง 2 อย่าง ข้ามีแผนพิเศษให้มัน
เจ้างี่เง่า! ตอนนี้ข้าคง ตัวเหม็นเหมือนปลา ไปตลอดอาทิตย์เลย
- เธอมาทำอะไรที่นี่ - ฉันยิ่งเกลียดปลาทูอยู่ด้วย
คราวหน้า ฉันจะใช้ปลาทูน่าก็แล้วกัน
เลย์ลา เธอติดตามฉันทำไม
อย่างแรกเลยนะ ฉันไม่ได้ตามเธอ
ฉันกำลังหนีเหมือนกัน
พ่อแม่ฉัน หมั้นฉัน กับพ่อค้าแกะตัวอ้วน ที่ชื่อมุคทิล
- ฉันต้องแต่งงานอาทิตย์หน้า - ยินดีด้วยนะ
เธอคิดว่าตลกเหรอ
ฉันไม่รู้ว่าใครตัวเหม็นกว่ากัน ตัวเขาหรือแกะของเขา
มาธายุส ฉันแค่อยากมีชีวิตผจญภัย
และก็สู้ในสงคราม เหมือนผู้ชาย
แต่มีปัญหาอยู่นิดนึง
- เธอไม่ใช่ผู้ชาย - ขอบใจที่บอกนะ
นี่!
ฉันได้ยินมาว่า เธอพยายามฆ่าซาร์กอน
ฟังนะ วันนึงฉันต้องฆ่าไอ้เวรนั่นให้ได้
ทุกคนรู้ ว่าเขาบวงสรวงวิญญาณชั่ว
ซึ่งทำให้เขาได้รับ อำนาจเวทย์มนต์ดำตอบแทน
เธอต้องมีคนช่วย มากเท่าที่จะมีได้
เลย์ลา ขอบใจนะ แต่ผู้หญิงมีแต่จะเป็นตัวถ่วง
ฉันไม่ใช่แค่ผู้หญิงนะ
เราไม่ใช่เด็กๆ ที่มาคอยเล่นเกม กันอีกแล้วนะ
ฉันได้เห็นแล้วว่า การอบรมนักรบแมงป่องดำของเธอ
เขาสอนให้เธอเป็นคนงี่เง่า และโอหังด้วย
ยินดีด้วยนะที่เรียนจบมา ด้วยคะแนนดีเด่น
กลับบ้านไปซะ เลย์ลา ไปทำให้ชีวิตของพ่อค้าแกะเดือนร้อนเถอะ
ก็ได้ ถ้าเธออยากให้เป็นแบบนั้น เธอก็ทำไปคนเดียวแล้วกัน
- ก็ได้ - ดี
- ขอตั๋วไปอียิปต์หน่อยครับ - 10 ชั่ง
ตั๋วไปอียิปต์ 1 ที่
10 ชั่งครับ
10 ชั่งเหรอ แพงไปหน่อยนะ
บวกค่าประกันอีก 1 ชั่ง
ข้าแนะนำให้ซื้อนะ เพราะมีพวกโจรสลัด
คนเจ้าถิ่นที่ดุร้าย แล้วก็พายุเฮอร์ริเคนด้วย
เอาตั๋วอย่างเดียว
หน้าโจรสลัดเริ่มแล้วนะ ข้าว่า
- ตั๋วอียิปต์ที่นึง - สิบชั่ง
ขอโทษครับ
อย่าแซงสิ!
เจ้าพูดอะไรของเจ้า
ข้าออกจากแถว ไปถ่ายเบาเดี๋ยวเดียวเอง
ไอ้คนกรีกขี้โกหก
คุณนาย ข้าขอเตือนนะ ว่าไม่ให้เอาคำพวกนั้นมาผสมกัน
ปัญญาอ่อน
ขอตั๋วไปดินแดนแห่งฟาโรห์หน่อย คุณคนดี
10 ชั่ง
ซื้อตั๋วจ้ะ
เธอตามฉันมา
ยอมรับเถอะ
รู้มั้ย เธออาจจะประหลาดใจนะ
แต่ไม่ใช่ทุกคนในโลกจะมีตัวตนอยู่เพราะเธอ
- งั้นเธอจะไปอียิปต์ทำไม - เพราะ...
ทุกคนควรจะได้ไปเห็นปิรามิด ครั้งหนึ่งในชีวิต
เธอจะไปอียิปต์ทำไม
เรื่องส่วนตัว
ที่เธอไม่เกี่ยวน่ะ
อย่ามาเล่นลิ้นหน่อยเลย เธอก็รู้ ว่าฉันจะรู้จากเธอจนได้
ก็ได้ พ่อฉันเคยเป็นผู้พิทักษ์ส่วนพระองค์ ของฟาโรห์ และก็ได้ช่วยชีวิตเขาไว้
ฉันก็เลยจะไปขอให้เขาตอบแทน
โดยให้ฉันยืมหอกของโอไซริส เพื่อเอามาปราบซาร์กอน
ฟาโรห์แห่งอียิปต์
จะเอาอาวุธในนิทาน ที่กล่าวขานกันที่สุด ในประวัติศาสตร์
ให้เด็กอายุ 19 ยืม ผู้ที่พระองค์ ไม่เคยรู้จักมาก่อนเนี่ยนะ
- ฉันจำไม่ได้ ว่าถามความเห็นเธอตอนไหน - จริงๆ แล้ว
ข้าคิดว่าเธอพูดถูก มันคงเป็นไปไม่ได้
แต่ด้วยสาเหตุหลักง่ายๆ คือ หอกของโอไซริส
จะปราบได้แต่ผีร้าย ชาวอียิปต์เท่านั้น
เช่น พวกแมลงปีกแข็งอียิปต์ สฟิงซ์ และมัมมี่ต้องคำสาป
ท่านรู้ได้ยังไง
รู้ไว้เพียงว่า ข้าเส้นใหญ่ก็แล้วกัน
จริงเหรอ ท่านเป็นใครกันล่ะ
อริสโตเฟนีส์ แห่งนักโซส
อย่าเอาไปปนกับอริสโตเฟนีส์ จากโครินธ์ นักเขียนล่ะ
ข้าพูดได้คล่อง 20 ภาษา และพอได้อีก 20 ภาษา
เพราะงั้น ถ้าท่านต้องการบริการแปล...
ใช่ๆ แต่ท่านรู้เรื่องหอกของโอไซริสได้ยังไง
ข้าหากินด้วยการเป็นกวี และนักแต่งบทละคร และบางครั้ง ก็เป็นนักดนตรีด้วย
และเมื่อเร็วๆ นี้ยังอ่านบทกลอนถวาย ราชาแห่งอิลามด้วย
ทรราชกระจอก ขอให้มันเป็นผีเน่าอยู่ในนรก เพราะขาดรสนิยมสุนทรี
และได้เรียนรู้มัน จากนักบวชชั้นสูงของเขา
แต่ท่านคิดถูกทางแล้ว
คนที่จะปราบคนอย่างซาร์กอน ผู้รอบรู้ศิลปะชั่วร้ายได้
จะต้องมีอาวุธที่ทรงอำนาจจริงๆ
เช่นอะไร
เดี๋ยวนะ
มีค้อนของเซอุส ไม่ได้สิ ควบคุมยาก
โล่แห่งโครโนส นั่นมันเสียชื่อไปแล้ว
ผ้าคลุมแห่ง...
นึกได้แล้ว! ดาบของเดมอคลีส!
อะไรนะ
เดมอคลีสไง รู้จักใช่มั้ย
คนที่ถูกลงโทษ ว่าจะต้องตายพันครั้ง
ด้วยน้ำมือของดาบ ที่เขาใช้ฆ่าราชาฟิลป์มันไง
ที่โรงเรียนในอัคคาด เดี๋ยวนี้เขาสอนอะไรกันนะ
สอนไม่ให้จับดาบของคนอื่น
ยังไงก็เถอะ
จากหนังสือเล่มที่ 5 ของเฮโรโดทัส ที่ชื่อ Histories
ดาบชื่อเหม็นของเดมอคลีสถูกแปลงสภาพ ด้วยสายฟ้าฟาดของเซอุส
กลายเป็นอาวุธมหัศจรรย์ ที่ใบมีดตัดได้ทุกสิ่ง
ทั้งสิ่งที่ต้องตาย และสิ่งที่เป็นอมตะ
และถูกนำเสนอเป็นของขวัญ ต่อราชินีแห่งโลกใต้ดิน
ท่านบอกว่า ดาบนี้ตัดได้ทุกสิ่งงั้นหรือ
ให้ตายเถอะ
ทุกสิ่ง
แล้วท่านรู้มั้ย ว่าดาบนั่นอยู่ที่ไหน
นี่ต้องเป็นเรื่องงี่เง่าที่สุด เท่าที่ฉันได้ยินมาวันนี้เลย
ซึ่งก็ไม่ใช่น้อยด้วย
งั้นเธอมีความคิด ที่ดีกว่างั้นเหรอ
ได้ ข้าตัดสินใจแล้ว
เราจะเดินทางต่อไปที่นอสซัส
และท่านต้องนำข้าไปสู่ดาบของเดมอคลีส
สหาย การเดินทางสายนั้น คงเปี่ยมไปด้วยภยันตราย
โลกใต้ดินเป็นดินแดนที่อันตราย และร้ายกาจ ของเหล่าวิญญาณชั่ว
- ที่ต้องทนทุกข์กับ... - จะเอาเท่าไหร่
ขอสิทธิผูกขาดในการแต่งเรื่อง การค้นหาของท่าน
และ 100 เหรียญเงิน สำหรับค่าใช้จ่าย
เดี๋ยวก่อน ร้อยเหรียญเหรอ
เทียบกับการที่ข้าต้องเสี่ยงชีวิตแล้ว เงินนิดเดียวเอง
ไม่มีหญิงที่ไหนยอมเสีย ค่าสินสอดไปง่ายๆ หรอก
- อีกแล้วไง - อย่างแรกเลยนะ คือฉันจะไปด้วย
เดี๋ยวก่อน ลืมไปได้เลย
อย่างที่สอง เธอต้องปฏิบัติต่อฉัน อย่างให้เกียรติและเท่าเทียม
หรือไม่ก็ในฐานะ ผู้สูงศักดิ์กว่าเธอ
ข้อ 35 เธอต้องซักชุดชั้นใน ให้ฉันทุกวัน ด้วยน้ำกุหลาบสด
ข้อ 47 เธอต้องเช็ดและขัดเท้าฉัน ด้วยน้ำมันมะกอกวันละครั้ง
อย่าให้มันเกินไปนัก
นี่ คนกรีก
เรียกข้าว่าอาริ สาวน้อย
เผื่อเจ้าจะมีความคิดตลกๆ เช่น ทิ้งเราไป
หรือขโมยเงินของเรา จงจำไว้อย่างนึงนะ
ผู้หญิงชาวอัคคาดน่ะ เก่งเรื่องมีดสั้นพอๆ กับผู้ชายอัคคาดเลย
ข้าแน่ใจว่า นั่นไม่ใช่เรื่องเดียว ที่ท่านเก่งหรอก คนสวย
ผู้เป็นเจ้าของความงาม ที่แม้แต่เทพธิดา ยังต้องอิจฉา
นี่ เก็บคำพูดหวานๆ ของเจ้า ไว้เขียนบทละครเถอะ
ตั้งใจทำงานเฉพาะหน้าก่อน
ซึ่งคือการพาเราไปที่นั่น
แบบยังมีชีวิตอยู่
ได้เลย
บางทีเลย์ลาน่า จะใช้เสน่ห์สาว
หลอกล่อพวกยาม เพื่อให้เราผ่านเข้าไปได้นะ
ข้าต้องเห็นกับตาให้ได้
ว่าไง หนุ่มๆ อากาศดีนะคืนนี้
พวกนางบำเรอไปเข้าด้านหลัง
- เจ๋ง - เธอมีเสน่ห์จริงๆ นะ
เจ้าน่าจะเห็นตอนเธออารมณ์ไม่ดี
นี่พวกเจ้า!
มาสิ เร็วเข้า
กุญแจนี่ น่าจะพาเราเข้าวังได้นะ
แต่เรายังต้องหาเขาวงกต
ทางเข้าสู่โลกใต้ดิน อยู่ในเขาวงกต
หมอบลง!
ไปเร็ว
มีคนบุกรุกเข้าวัง!
หยุดพวกมัน!
คนบุกรุก!
เร็วเข้า
- มาสิ - มาเร็ว
ข้าเข้าได้แล้ว!
มาเร็ว!
มาสิ!
- ระวังดาบหน่อย - ข้าว่าข้า เจอบางอย่างแล้วนะ
- สงสัยจะเป็นคันโยก - อย่าแตะนะ
- ไม่เป็นไรใช่มั้ย - ใช่
ข้าก็ไม่เป็นไร ขอบใจที่ถาม
พวกเจ้าเป็นใคร
ทำไมถึงมาติดคุกอยู่ที่นี่
เขาบอกว่าพวกเขาถูกจับตัว มาจากหลายดินแดน
ถูกนำมาที่นี่ เพื่อเป็นอาหารของมิโนทอร์
อะไรนะ
ข้าจะไปหวังอะไร กับคนที่ ยังเขียนหนังสือ บนกระดานชนวนอยู่ล่ะ
มิโนทอร์
สัตว์ประหลาด ครึ่งคน ครึ่งวัว
อสูรกายบ้าคลั่ง ที่ชอบกินคนทุกวัน
ราชาไมโนสเชื่อว่า มิโนทอร์ช่วยปกป้องเมือง
และตราบใดที่มันยังมีชีวิตอยู่
รัชสมัยของเขาจะมั่นคง และผู้คนจะเจริญรุ่งเรือง
แล้วเจ้าคิดว่า จะบอกพวกเราเมื่อไหร่กัน
เมื่อถึงเวลาเหมาะ
คราวหน้าบอกเราเร็วหน่อยนะ เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเจ้านี่เป็นใคร
ใครจะร่วมกับข้า ต่อสู้กับสัตว์ประหลาดนี่
พวกเจ้าอยากนั่งหวาดกลัวอยู่ที่นี่
และหวังที่จะยืดวันเคราะห์ร้าย ของชีวิตออกไป
ดีกว่ายอมสู้ตายอย่างมีเกียรติ เพื่ออิสรภาพงั้นหรือ
สหาย ท่านพูดไปให้เสียเวลาเปล่า คนพวกนี้ส่วนใหญ่เป็นทาสแห่งความหวาดกลัว
งั้นก็เหลือเรา 3 คน
ข้าคงเป็นตัวถ่วงน่ะ
ไม่ต้องสงสัยเลย
อย่างน้อย เธอก็เตรียมพร้อม
ดีจังนะ
ทางนี้
อยู่ข้างหลังฉันนะ
ได้เลย
ไม่เคยได้ยินคำนี้ จากปากเธอเลย
เธอไม่กลัวใช่มั้ย
อย่าพูดเป็นเล่นน่า
- เธอล่ะ - ให้ตายเถอะ
- ได้ยินเสียงนั่นมั้ย - ได้ยิน
เสียงมาจากไหน
เราไปทางนี้กันดีกว่า
โอเค
เจ้าหนุ่มชาวอัคคาดนั่น หน้าตาคุ้นๆ
เขาเป็นลูกใคร
ทหารรับจ้างชื่อดัง ที่ชื่ออาเชอร์
นึกอยู่แล้วเชียว
พวกเรา
ถึงเวลาปกป้องเกียรติยศ ของอิลลิเรียแล้ว
ข้าก็กลัวว่าจะเป็นอย่างนั้น
ฉันว่าเราเดินเป็นวงกลมนะ เรากลับมาที่เดิมอีกแล้วไม่ใช่เหรอ
นี่มันบ้าอะไร
กลิ่นเหมือนความตาย
อะไรนะ
อะไร
ตามหลังฉันไว้
เอานี่
เจ้าจะไปไหน
ตอนนี้ฉันกลัวแล้ว
ไปกันเถอะ
เดี๋ยวนี้เลย!
เราไม่น่าจะตามเขาไปเหรอ
เขาเป็นบ้า
หรืออาจจะไม่
ต้องล้อเล่นแน่เลย
เลย์ลา!
- เจ้าวัวหนังเหนียว! - แม่เจ้าเป็นวัว!
ไม่ต้องห่วงนะ
แผลไม่ลึกเท่าไหร่
ถ้าอยู่สูงกว่านี้ เธอคงแย่แน่
ถ้าสูงกว่านี้ เธอน่ะแหละจะแย่
เธอจะไม่เป็นไรหรอก
คอยอยู่ตรงนี้นะ
ความเงียบของท่าน ถือเป็นการชื่นชมพอแล้ว
เจ้าเองหรือ
ดนตรีมีมนตร์ ที่ปลอบประโลม สัตว์ชั่วร้ายให้สงบ
เป็นคำพูดที่ไม่เลวนะ
ข้าเสียใจด้วย กับการสูญเสียของท่าน
แต่ก็รู้สึกสำนึก ในบุญคุณของท่านที่ช่วย
มันเป็นหนี้ที่ข้าติดไว้ กับพ่อของเจ้า
เรารบด้วยกัน ในสงครามกับพวกฮิตไทท์
และเขาช่วยชีวิตข้าไว้
งั้นท่านก็ชำระหนี้ครบแล้ว
แน่อยู่แล้ว ไปกันเถอะพวกเรา
ในที่ๆ เราจะไป นักสู้ผู้กล้าจะช่วยเราได้
รวมกันเราอยู่ ยังมีสมบัติ ให้ครอบครองด้วย
ที่ไหน
บอกเขาสิ
เจ้าน่ะแหละบอกเขา
ฉันบอกเขาเอง
โลกใต้ดิน
อ้อ โลกใต้ดินหรือ
มีทางเข้า อยู่ตรงกลางของเขาวงกต
โชคดีนะ
ไม่มีใครรอดออกมาได้จากที่นั่น
- กิลกาเมช ทำได้นะ - ไม่เคยได้ยินชื่อนี้
- เฮโรโดทัส ก็ด้วย - เขาอ้างอย่างนั้น
แล้วรู้มั้ยว่าเขาอ้างอะไรอีก
ตอนที่เขาเข้าไปในโลกใต้ดิน เขาเห็นกับตาตัวเอง
ถึงทอง เพชร และทับทิม มากพอที่จะ เติมเต็มสนามกีฬา เป็นพันๆ สนามเลย
ทุกก้าวย่างของเขา อยู่บนกองสมบัติ
แต่นักรบผ่านศึกอย่างพวกท่าน คงไม่สนกับการเดินทางที่อันตราย
ที่นักประวัติศาสตร์ชาวกรีก กล้าไปมาแล้วหรอก
และอีกไม่นาน นักกวี หนุ่มชาวอัคคาด และผู้หญิง ก็จะไปบ้างเหมือนกัน
เจ้าคนกรีก
ก็ได้
เดี๋ยวก่อน เขามาด้วยทำไม
ข้าคิดว่าถ้ามีคนช่วยก็ไม่เสียหายอะไร
ข้าบอกเขาว่าโลกใต้ดิน เป็นทางลัดสู่เมืองจีน
แล้วทีนี้ยังไง
ทางเข้าอยู่แถวนี้แหละ
- ประตูอยู่ไหน - อะไรนะ
ประตูที่เราเพิ่งเดินเข้ามาน่ะ!
นี่ต้องมีความหมายอะไรแน่
ดูสิ
ทางเข้าต้องอยู่ตรงไหนสักแห่ง
ข้าไม่เข้าใจเลย
นี่ไง
ใช่แล้ว!
อะไรหรือ
เกิดอะไรขึ้น
ใครช่วยบอกหน่อยว่าเกิดอะไรขึ้น
อาริ เกิดอะไรขึ้น
เฮโรโดทัส พูดถูกแล้ว
เกิดอะไรขึ้น
อย่าพูดอีกนะ เจ้ากรีก!
ก้าวสู่ความศรัทธาของท่าน
มาธายุสลูกพ่อ จงทำตามความศรัทธาของเจ้า
ความศรัทธา ลูกรัก นั่นละเป็นสิ่งนำทางของเจ้า
น่าทึ่งกับสิ่งที่ความศรัทธาดลบันดาลได้
- เยี่ยมจริงๆ ชาวอัคคาด! - เจ้ารู้ได้ยังไง
ข้าไม่รู้
ดูเหมือนไม่มีอะไร เป็นสิ่งที่มันดูเหมือนเป็น
นั่นอะไร
อ๋อ
เฮโรโดทัสบอกว่า คนที่มีชีวิตจะสามารถอยู่ในโลกใต้ดินได้
เพียง 1 ชั่วโมง ก่อนที่พลังชีวิต จะหลั่งไหลออกไป
และคนผู้นั้น
ก็จะกลายเป็นหิน
งั้นเราไปกันเถอะ
ไม่เป็นไรใช่มั้ย
ใช่
ดูเป็นที่ดีที่น่าเที่ยว แต่...
เราทุกคนต้องตายที่นี่
น่าประทับใจมาก หนุ่มน้อย
ตอนนี้มาดูกันซิ ว่าเจ้าจะรอดกลับมามั้ย
เดี๋ยวก่อน
เกิดอะไรขึ้น อาริ
ลางร้าย
ไปกันเถอะ
นี่มันดีขึ้นเรื่อยๆ เลยนะเนี่ย
นี่มันนรกอะไรกันนี่
เราควรไปกันเถอะ
นั่นมันบ้าอะไร
ได้ยินเสียงนั่นมั้ย
- เราถอยหลังกลับไม่ได้แล้ว - ข้ากลับไปคุ้มครองเสาหลักให้ก็ได้นะ
อย่างนึงที่ควรรู้นะ
เฮโรโดทัส ปลอมตัวเป็นคนตายแบบนี้
เพราะโลกใต้ดินเป็นที่หวงห้าม สำหรับสิ่งมีชีวิต
ข้าขอแนะนำ ให้พวกเจ้าทำตาม
แล้วถ้าเราถูกเปิดโปงล่ะ
เราก็จะกลายเป็นคนตายจริงๆ
พวกเรามาทำอะไรกันนี่ เจ้ากรีกกลบฝุ่น
เขาต้องบ้าแน่ๆ
ฉันดูเป็นไงบ้าง
ความตายสมกับเธอมาก
บอกด้วยนะถ้าเจอสมบัติน่ะ
ทอง หรือเงินก็ได้
อะไรก็ได้
เจ้าต้องการแก้แค้นให้พ่อใช่มั้ย
ดี เลือดต้องล้างด้วยเลือด
ท่านรู้จักพ่อดีหรือ
เรารบเคียงบ่าเคียงไหล่กันหลายสนาม
เผาและทำลายเมือง
ปล่อยให้ถนนเต็มไปด้วยเลือด ใช่แล้ว นั่นละนักรบ
- นั่นเสียงอะไรน่ะ - ข้าก็ได้ยิน
ข้าว่าข้าเหยียบใครสักคนนะ
พวกเปรตนี่คงต้องมาที่นี่ แล้วออกไปไม่ทันแน่
จับอาวุธ
ขอพูดด้วยความนับถือนะ ข้าว่าเรา ยังไม่ควรขโมยของจากคนตาย
คงเป็นความคิดที่ไม่เลวนัก ใช่มั้ยล่ะ
เจ๋ง
พ่อ
อย่ามอง
เดินต่อไป
อย่ามองตา
อย่ามองตาพวกมัน
เขาบ่นอะไร
เขาไม่ค่อยพอใจกับทางลัดน่ะ
ข้าจะจัดการ กับเจ้าปากมากเอง
ไม่นะ!
เก็บมีดของเจ้าไว้ สับหัวหอมเถอะ
นี่! เก็บลิ้นของเจ้าไว้ เพื่อเลียรองเท้าข้าเถอะ พอลลักซ์
ใจเย็น! ใจเย็น!
ไม่เห็นหรือไง ว่าที่แห่งนี้ ทำให้เราเป็นแบบนี้
ฝากไว้ก่อนเถอะ เจ้าคนอัคคาด
มีใครเห็นทับทิมไร้ค่า ที่น่าสังเวชสักก้อนหรือยัง
"ทอง เพชร และทับทิม ทุกย่างก้าวอยู่บนกองสมบัติ"
สิ่งเดียวที่เท้าข้าเหยียบอยู่ ทุกย่างก้าว คือศพ
- อดทนหน่อย สหาย - อาริ เจ้าแน่ใจหรือว่าเรามาถูกทาง
เราใกล้ถึงดาบแค่ไหนแล้ว
บอกยาก
บอกมาเถอะ
โชคไม่ดีที่เฮโรโดทัสไม่ได้บอกไว้อย่างชัดเจน
- เจ้าไม่รู้งั้นเหรอ - ก็ไม่เชิง แต่...
- เจ้าโกหกพวกเรา - ไม่ๆๆๆ
สิ่งที่เห็นเป็นสิ่งหลอกลวง
ตัวอย่างเช่น มีการละเล่นอยู่อย่างนึง ที่เราเล่นที่กรีก
ต้องเล่นคนเดียว
เกมจะเปลี่ยนเป็นยากขึ้น เวลาที่เล่นไปเรื่อยๆ
ยิ่งอยู่รอด และเล่นต่อไปได้นานเท่าไหร่
ก็จะใกล้ชนะมากขึ้นเท่านั้น
แล้วเกมนี้พวกเราเล่นเป็นไงบ้าง
- ข้าไม่เคยเล่นมาก่อน - ใช่สิ
มันคล้ายๆ กับไพ่นกกระจอกของจีน
ไพ่นกกระจอก
เจ้ากรีกเพ้อเจ้อ เจ๊กตาเข
คนอัคคาดบ้า ศพผี! เกียรติยศของอิลลิเรียกับผีน่ะสิ!
นี่ต้องออกมาคุ้มค่านะ
ไม่อยากเชื่อเลยว่า ข้าจะเจอสมบัติในนรก
สิ่งต่างๆ ในโลกใต้ดินนั้น ดูดีขึ้นแล้ว
ไข่มุก
คนอื่นไปไหน
เดี๋ยวก่อน
เราต้องกลับไป
ไม่มีเวลาแล้ว
งั้นพวกเจ้าไปก็แล้วกัน ข้าจะคอยอยู่ที่นี่
ได้ ไปกันเถอะ
- เหมือนที่ข้าบอก เกมจะง่ายขึ้น - ข้ารู้แล้ว
นั่นอะไร
พวกเจ้าเป็นใคร
และบุกรุกสถานศักดิ์สิทธิ์ของข้า ได้ด้วยวิธีสกปรกอะไร
สถานอะไรนะ
ปล่อยข้าจัดการเอง
เทวีของข้า พวกเรา...
จริงๆ แล้ว ข้าเองก็ไม่แน่ใจว่าพวกเรา มานี่ได้ยังไง หรือรู้ว่าพวกเราอยู่ที่ไหน
เพราะว่าพวก...
เราเป็นคนค้าขายต่ำต้อย ที่กำลังจะเดินทางไปเมืองจีน
ใช่! ประเทศบ้านเกิด ของสหายหน้าตาแปลกๆ ผู้นี้
เป็นคณะเดินทางไปหาซื้อผ้าไหม และ...
และเราคงเลี้ยวมาผิดทาง
เงียบ!
คุกเข่าลง
สหายของข้าจะสนุกกับพวกเจ้า
ข้าขอยืน
แต่ก็ขอบใจนะ
ข้าคือแอสตาร์เต
เทวีแห่งความรักและสงคราม
เจ้าไม่เพียงแต่จะต้องคุกเข่าเท่านั้น
แต่เจ้าจะหมอบลงต่อหน้าข้า เหมือนหนอนต่ำช้า
ไม่มีเหตุผลที่จะต้องขุ่นใจ
เราน่าจะคุยกันได้แบบผู้ใหญ่
ฟังนะ
ตั้งใจฟังให้ดี
ข้าปกครองดินแดนนี้ตามใจชอบ
เพียงแค่โบกมือ ข้าก็สามารถทำลายเจ้าได้
หรือถ้าข้าต้องการ
ข้าสามารถยั่วยวนเจ้าได้
ด้วยเพียงชายตามอง
เจ้าก็จะทำตามความปรารถนา
ของข้าทุกอย่าง
ไม่นะ! ผู้หญิงคนไหนก็ยั่วได้ แค่รัดหน้าอกให้ปลิ้นและก็ทำปากยื่น
เจ้าเป็นชายหรือหญิง
ข้ากล้าพูดได้ว่า เจ้ายั่วแม้แต่ขอทานก็ยังไม่ได้
แม้จะหนีบเหรียญทองเป็นกำ อยู่หว่างขาก็เถอะ
เจ้าขึ้นไปหาดาบข้างบนนั่น ข้าจะหาข้างล่างนี่
ถ้าเจ้าไม่มีอำนาจของเทวี ลวงตาอยู่ละก็
แน่นอนว่าพวกผู้ชาย คงรีบโกยอ้าว หนีแทบไม่ทัน
ใครจะอยากยุ่งกับโครงกระดูกอายุ 5,000 ปี
นังหมาขี้เรื้อนอวดดี
ข้าไม่ต้องใช้พลังเทวี ก็ฉีกเนื้อเจ้าได้
เจ้าจะต้องเสียใจ
เดี๋ยวก็รู้ว่าใครจะต้องเสียใจ นังโคแก่กินหญ้าอ่อน
ข้าจะถลกหนังหน้าเจ้าออกมา
ดี ข้าจะได้ไม่ต้องเห็นหน้าเจ้า
ทำได้เท่านั้นเองน่ะหรือ
อยู่ที่นี่เจ้าจะปลอดภัย กว่าอยู่ข้างนอกโน่น
เจ้าอยู่ที่ไหนนะ
มาสิ นังโคแก่
นั่นไง!
ดาบของเดมอคลีส
ถ้าเจ้าอยากเห็นเมืองจีนอีกละก็ ต้องเอาดาบนั่นมา!
- นังสำส่อน! - นังโสมม!
เจ้าชอบเล่นเกมหรือ
เจ้าจะทำอะไร
ไม่ยุติธรรมเลย เจ้าบอกจะไม่ใช้เวทย์มนต์นี่!
ข้าโกหก
เตรียมตัวร่วงลงมาได้แล้ว
เดี๋ยวก่อน เทวีของข้า
ไม่ใช่ความผิดของเธอที่เรามาที่นี่ แต่เป็นความผิดของข้าเอง
ข้าอวดดีเอง ไม่ใช่เธอ
ข้าขออภัยโทษด้วย ที่บุกรุกเข้ามาในดินแดนของท่าน
ความสวยและสง่างามของท่าน ไม่อาจหาที่เปรียบได้
พูดต่อสิ
ถ้าท่านยอมรับคำขอโทษจากข้า และปล่อยพวกเราออกไป
ข้าขอสาบานด้วยเกียรติแห่งชาวอัคคาด ผู้รักษาคำสาบานเสมอ
ว่าข้าจะสร้างวิหารอันงดงามเพื่อเป็น เกียรติแก่ท่านเมื่อข้าได้กลับบ้าน
ข้ามีวิหารเป็นพันๆ แล้ว น่าเบื่อจะตาย
แต่ข้าต้องขอบอกว่า
ร่างกายเจ้า มีแรงดึงดูด วาบหวามรุนแรง อย่างหาได้ยาก
อย่าไปฟังมัน!
ถ้าเจ้าจะอยู่ข้างๆ ข้า
เป็นคู่นอนของข้า
ข้าอาจยอมให้คนอื่นๆ กลับไปก็ได้
นอกจากนังงูร้ายนั่น
ปล่อยข้าลงไปนะ! ข้างบนนี้ร้อนเหลือเกิน!
มาธายุส! มาธายุส!
เจ้าจะเป็นหนุ่มตลอดไป ตราบเท่าที่ข้า ยังต้องการเจ้าอยู่
โดยที่ไม่มีหน้าที่อื่น
นอกจากคอยตอบสนอง ความต้องการหลากหลายของข้า
เขาไม่ตกลงหรอก!
เขารักข้า!
ใครจะอยากนอนกับเจ้าอย่างเต็มใจ
เทวีแอสตาร์เต
ข้าคงจะโง่เง่ามาก ถ้าข้าไม่ยอมรับข้อเสนอของท่าน
แต่ข้าสาบานกับชาแมชเอาไว้แล้ว ว่าจะล้างแค้น ฆาตรกรฆ่าพ่อข้าให้ได้
และข้ายอมถูกเรียกว่าเป็นคนโง่ ดีกว่าคนโกหก
เจ้าไม่กล้าแม้จะเผชิญหน้ากับข้า!
ข้ารู้จักพ่อของเจ้า
เขาไม่มีความหมายอะไรเลย เมื่อเทียบกับข้า
พ่อข้าเป็นวีรบุรุษ
ถ้าถอดคราบวีรบุรุษออก มาธายุส
เจ้าจะพบว่ามีอสูรกาย หลบซ่อนอยู่ภายใน
จูบเดียว
และเจ้าจะเป็นของข้า
ชั่วนิรันดร์
ด้วยรักแห่งเซอุส!
ลืมไปได้เลย ท่านไม่ใช่หญิงในอุดมคติของข้า
มาธายุส!
มาธายุส! ระวังนะ มันคมมาก
ท่านเก็บไอ้นี่ไว้ได้
มาธายุส เราเกือบไม่มีเวลาแล้ว!
วิ่งไปเถอะ มาธายุส
อีกไม่นานเจ้าก็จะเป็นของข้า เหมือนที่ข้าเอาพ่อของเจ้ามา
เร็วเข้า วิ่งกลับไปทางที่เราเข้ามา
เรามีเวลาเหลือไม่มากแล้ว วิ่ง!
ลืมอะไรไปหรือเปล่า
สมบัติที่เจ้าสัญญาไว้อยู่ไหน
ไม่ใช่ความผิดของข้า ที่เฮโรโดทัสหยิบไป..
เจ้าสังเวยคนของข้า เจ้าหนอนลิ้นกลับกลอก
ข้าจะถลกหนังเจ้าออกมา
ดูสิ!
เร็วๆ! วิ่ง! เราเหลือเวลาไม่มาก! วิ่งเร็ว!
มาสิ! มาเร็ว!
มาเร็ว! วิ่งเร็ว!
มาเร็ว!
เร็วเข้า มาสิ!
เร็วๆ! เร็วเข้า!
เดินสิ! เดิน!
พระเจ้าช่วย พอลลักซ์!
เราทำได้แล้ว
ทางลัดกับผีน่ะสิ
ออกไป! เจ้าทำให้ข้าขยะแขยง!
เทวีแอสตาร์เต
การมาของท่านเป็นเกียรติแก่ข้า
ข้าไม่ได้มาที่นี่ เพื่อให้เกียรติเจ้า ซาร์กอน
เมื่อเร็วๆ นี้ สหายหนุ่มของเจ้า ไปพบข้ามา
เห็นว่าเขาเปี่ยมไปด้วยอาฆาต
ต่อเจ้า
และเขายังขโมยสิ่งที่มีค่า ต่อจิตใจของข้าไปด้วย
ดาบ
ซึ่งอาจก่อให้เกิดความหายนะ อย่างใหญ่หลวง ถ้ามันไม่ถูกนำกลับคืนสู่โลกใต้ดิน
ที่ๆ มันควรอยู่
ข้าต้องการมันกลับคืน
ท่านจะได้มันกลับคืน ข้ารับรอง
โดยเฉพาะ ถ้าท่านเพิ่มพลังให้แก่ข้า
เจ้ามันโลภนัก ซาร์กอน
ข้าชอบผู้ชายแบบนี้
เจ้าจะได้อำนาจทุกอย่าง ที่เจ้าต้องการ
แต่ก่อนอื่น
เจ้าต้องสละสิ่งที่สำคัญที่สุดแก่ข้า
ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดจะปลาบปลื้ม ที่ได้เห็นดวงอาทิตย์อีกครั้ง
มากเท่ากับชาวอัคคาดคนนั้น กับเพื่อนร่วมทางของเขา
แม้แต่ฟอง ที่พอใจเลือกเดินทาง อ้อมกลับเมืองจีน
ก็หยุดการบ่น เป็นต่อยหอยของเขา
และมาธายุส พร้อมด้วยดาบล่องหนอยู่ในมือ
ก็ดูกระตือรือร้น ที่จะได้กลับไป เผชิญหน้ากับซาร์กอนอีก
มาธายุส
สิ่งที่ฉันพูดกับ นังเทวีป่าเถื่อนนั่น..
คือว่า
ที่บอกว่าเธอรักฉันน่ะ
ฉันพูดแบบนั้น แค่เพื่อพยายามทำ ให้หล่อนเสียสมาธิ
ทำให้ตัดสินใจไม่ถูก เพื่อซื้อเวลา
ฉันก็คิดว่างั้น
ฉลาดจัง
ใช่ ฉลาดดีใช่มั้ย
ใช่
เธอคิดว่าเทวีพูดถูกมั้ย
ข้างในวีรบุรุษทุกคน อาจมีอสูรกายหลบซ่อนอยู่
จากคืนนี้ไป ความคุ้มครองของเทวี
จะส่งให้อัคคาดยิ่งใหญ่ตลอดไป
งานฉลองให้เทวีแอสตาร์เตคืนนี้ จะยิ่งใหญ่อย่างที่ไม่เคยเห็น
อาณาจักรและอำนาจของข้า จะไม่มีพรมแดน
- ซาร์กอนจงเจริญ - ซาร์กอนจงเจริญ
ฟองบอกว่าเขาชอบเดินทางกับเรา แต่เขาจะตรงกลับไปเมืองจีนเลย
เพื่อกลับไปสู่ชีวิตธรรมดาๆ ของการเป็นนักเล่นกายกรรม ของจักรพรรดิ
น่าเสียดาย
เราต้องการคนดีมาช่วย
เขาบอกว่าเจ้าจะได้รับ การต้อนรับแบบวีรบุรุษในนิปเปอร์
ได้ทองสูงท่วมหัวเป็นรางวัล และสาวพรหมจรรย์ชาวอัคคาดที่เจ้าเลือก
มานี่! มานี่สิ!
ทุกคนกำลังไปไหนกัน
ราชาบอกให้เราไปที่สนามกีฬา
- ทุกคนเลย - เร็วๆ เข้าสิเจ้าหนู!
มีอะไรแปลกๆ
เธอควรจะไปที่สนามกีฬา ส่วนฉันจะไปตามหาซาร์กอน
ข้าจะไปกับท่านด้วย
ข้าไม่ชอบอยู่ใต้คำสั่งใคร
และคิดว่าท่านอาจต้องการ คนให้กำลังใจ
การต้อนรับแบบวีรบุรุษ ของข้าอยู่ไหน
ไปกับเธอ... มีคนกลุ่มใหญ่รอเจ้าอยู่
อย่าตายนะ แม้จะตายแบบดีๆ ก็เถอะ
เธอก็เหมือนกัน
ไปกันเถอะ
เราไม่น่าจะปีนกำแพง หรือขุดอุโมงค์ เพื่อความรอบคอบหน่อยหรือ
- ไม่มีเวลา - หยุดนะ! บอกธุระของเจ้ามา!
ข้ามานี่เพื่อมาเอาเลือดชั่ว ของซาร์กอนออก
หลบไป ข้าจะได้ไว้ชีวิตพวกเจ้า
เชื่อเถอะ พวกท่านไม่ควรสู้หรอก
เป็นไปไม่ได้ ดาบอะไรกันนี่
ข้าไม่ได้มาวิวาทกับพวกเจ้า แต่ข้ามีเรื่องกับเจ้าปิศาจซาร์กอน
หลบไปข้างๆ ปล่อยพวกมันเข้าไป
- ขอพระเจ้าอยู่กับท่าน - ข้าอยู่กับเขา
ไม่เคยเห็นอาวุธแบบนี้มาก่อนเลย
นั่งลงเดี๋ยวนี้
เทวีแอสตาร์เต
เร็วๆ เข้า!
เราถูกล้อม
ไปกันเถอะ!
ตรงไหนก็ได้ ไปสิ
รออยู่ตรงนี้
นี่เป็นเรื่องส่วนตัว
พวกเจ้าสองคนจะไปไหน
ตรงนี้ไม่มีที่เหลือแล้ว เจ้าคนแปลกหน้า ตามีเล่ห์เหลี่ยมนี่เป็นใคร
แม่ของพวกเจ้า เป็นทาสควายป่า
เขาเป็นคนให้ความบันเทิงกับคนดู
คนดูจะได้สงบเสงี่ยม
ราชาซาร์กอนสดุดีพวกท่าน ประชาชนแห่งนิปเปอร์
รางวัลยิ่งใหญ่จากพวกท่าน จะรับรองถึงความรุ่งโรจน์
และความเจริญรุ่งเรืองแห่งอัคคาด...
- รางวัลยิ่งใหญ่หรือ - และคำอวยพร จากเทวีแอสตาร์เต
ข้ารู้สึกไม่ดีเลย
และปลาบปลื้มกับวิญญาณใหม่
ได้เวลาแล้ว
เกิดอะไรขึ้น
พวกเขารินน้ำมันทำไม
อยู่ห่างๆ จากกำแพง
ถอยไป! เปิดประตูนะ
ถอยไป!
มาธายุส
พ่อ
เป็นไปได้ยังไง
เวทย์มนตร์อะไรกันนี่
ไม่ใช่หรอก ลูกรัก นี่ไม่ใช่เวทย์มนตร์อย่างที่ลูกคิด
นี่เป็นอำนาจมหัศจรรย์ และปาฏิหาริย์ของดาบ ที่เจ้าถืออยู่
ที่ทำให้เราได้พบกันอีกครั้ง
แต่ข้าเห็นพ่อ
ข้าเห็นพ่อในโลกใต้ดิน
ที่ที่พ่อไม่สมควรอยู่
พิสูจน์ให้ข้าเห็นสิ ว่าท่านเป็นพ่อของข้าจริง
จำได้มั้ย
ตอนที่เจ้ายังเป็นเล็กอยู่
บางครั้งเวลาที่เจ้าหวาดกลัว
พ่อกอดเจ้า และกระซิบที่หูของเจ้า
สิ่งที่มีแค่เจ้ากับพ่อเท่านั้นที่รู้
จำได้มั้ย
พ่อ
พ่อเป็นวีรบุรุษ
พ่อไปอยู่ที่นั่นทำไม
เราหลบเลี่ยงชะตากรรม ของเราไม่ได้
ถ้าถอดคราบวีรบุรุษออก
จะพบว่ามีอสูรกายหลบซ่อนอยู่ภายใน
รู้สึกตัวเล็กลงไปไหม เมื่อขาดดาบวิเศษนั่น
เจ้ายังกล้าพูดอยู่อีกหรือ เจ้าเองที่หลบอยู่หลังเล่ห์กล
พ่อข้าพูดอยู่เสมอ ว่าเจ้ามันขี้ขลาด
ยิงเจ้านั่น!
พวกเขาจะเผาพวกเราทั้งเป็น!
งานเลี้ยงใหญ่ของจักรพรรดิ
อะไรนะ
พวกเขาจะจุดไฟเผาน้ำมัน... เผาทุกคน
โอเค! เราแยกกันนะ!
ได้
เราจะปล่อยให้ลูกศรยิงไปถูกน้ำมันไม่ได้
เจ้ามาเพื่อแก้แค้นให้พ่อ ผู้เป็นวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่งั้นหรือ
ข้าไม่ได้สู้ เพราะความอาฆาตอย่างเดียว ซาร์กอน
ข้าสู้เพื่อสิ่งที่ครั้งหนึ่ง พ่อข้าเคยเชื่อ
และข้าสู้เพื่อสิ่งที่เจ้า ได้มาด้วยเล่ห์เหลี่ยม
จดไว้นะ เจ้าอาลักษณ์
ฟังดูเหมือนเป็น คำจารึกที่ดีบนหลุมศพ
อาริ โยนดาบมาให้ข้า
ดาบไง เจ้ากรีก
อาริ
เอาสมบัติมาก่อนสิ
ระวังนะ ดาบคมมาก
ใช่แล้ว เจ้าหน้าโง่
ข้าวางแผนทุกย่างก้าว ของชีวิตเจ้า การเดินทางอย่างกล้าหาญ สู่โลกใต้ดิน
ดาบเล่มนี้ ทำให้ข้ามีอำนาจสูงสุด
อย่าเชื่อใจคนกรีก
นี่ไม่ใช่เรื่องส่วนตัวนะ มาธายุส
แต่ร่ำรวยด้วยสมบัติ พร้อมด้วยเรื่องดีๆ ให้เล่า...
นักเขียนที่ไหนจะปฏิเสธล่ะ
เขียนถึงข้าดีๆ ล่ะ เจ้าอาลักษณ์ ไม่งั้นโดนตัดหัวแน่
ราชาผู้กลายเป็นพระเจ้า
อะไรกัน
มาธายุส!
อย่าเชื่อใจคนกรีก!
และข้าเป็นนักกวี ไม่ใช่อาลักษณ์ ไอ้หน้าโง่
ฟังนะ มาธายุส ในฐานะที่เจ้าเป็นนักรบแมงป่องดำ เจ้าต้องสวามิภักดิ์ต่อราชาของเจ้า
เจ้าปฏิญาณตนแล้ว
และความมืดก็คืบตัวขึ้น
ฟอง! หยุดลูกศรไว้!
อย่าให้มันถูกกำแพง
น้ำมันมาบรรจบกันแล้ว
ขึ้นธนู!
ยิง!
ฟอง! เราต้องหยุดเปลวไฟไว้ ไม่ให้มันไปถึงกำแพง
ฟอง มาเร็ว!
หยุดเปลวไฟไว้!
ดับไฟให้ได้!
ใช้ทรายสิ!
หยุดเปลวไฟไว้อย่าให้มันไปถึงกำแพง!
เร็วเข้า ฟอง!
อย่าให้ไฟไปถึงกำแพง
แย่แล้ว
ฟอง เร็วเข้า ไปที่กำแพง! เราต้องดับไฟให้ได้!
งานต้อนรับวีรบุรุษ ประสาอะไรกันนี่!
อะไรนะ
นี่สำหรับพ่อข้า
เลย์ลา เจ้าช่วยชีวิตพวกเรา!
ว่าไง มาธายุส ข้าควรจะปรานีเจ้าไหม
เจ้ากล้าปฏิเสธข้า
แล้วยังไม่นับ
เรื่องที่เจ้าขโมยดาบของข้าด้วย
เทวีของข้า
เพราะท่านรู้ว่า ท่านจะได้ข้าในอีกไม่ช้า
ใช่
ข้าจะได้เจ้าแน่
ชาแมช ได้โปรดฟังคำขอของข้า
ลูกชายข้าหลับเป็นตาย มา 3 วัน 3 คืนแล้ว
พาเขากลับมาหาพวกเราเถอะ
หรือไม่ก็นำเขาไป ข้าอ้อนวอน
นั่นกลิ่นอะไรเหม็นๆ
ข้านึกว่าจะได้คำขอบคุณเสียอีก
แน่อยู่แล้วว่าข้าไม่เคยคิด จะรับใช้ไอ้สามานย์นั่น
ข้าจะใช้ถ้อยคำอย่างดี เพื่อเล่าเรื่องราวของเจ้า สหายข้า
อีกไม่นาน ความดีของท่าน จะเป็นที่เลื่องลือ
ถ้าท่าน
ปล่อยข้า
ว่าไง
ยินดีที่เธอกลับมานะ
ประชาชนแห่งอัคคาด ยินดีเสนอราชาองค์ใหม่
โอรสของราชาฮัมมูราบี นี่คือราชาชัลมานีเซอร์
ประชาชนชาวอัคคาด เราได้ผ่านช่วงเวลาแสนลำบาก
แต่พระอาทิตย์ กลับมาส่องแสงอีกครั้ง
เจ้าคนกรีกไปไหนล่ะ
เห็นเขาพูดถึงโอลิมเปีย และตรีศูลของเนปจูนอยู่
แต่เขาฝากนี่ให้เธอ
เขาบอกว่า เธอจะเข้าใจเอง
อะไรหรือ
ฉันว่าเขาจะทำได้ดีแน่
แผ่นดินของเรา แผ่นดินของประชาชน จะรุ่งเรืองอีกครั้ง
- ประชาชนของอัคคาด... - น่าจะเป็นเธอนะ
ไม่เอาหรอก ฉันไม่ต้องการ
แล้วเราล่ะ
เราจะไม่เป็นไรหรอก
คงจะดีนะ ถ้าเราได้อยู่ในวังสวยๆ
มีข้ารับใช้ และผ้าปูนอนดีๆ
ฉันนึกว่าเธออยากเป็นนักรบ
ท่องเที่ยวไปทั่วโลก เหมือนผู้ชายเสียอีก
ฉันตัดสินใจแล้วว่า ไม่ชอบสนามรบและการฆ่า มากเท่าที่คิดว่าตัวเองจะชอบ
ว่าทุกคนควรรู้ว่าอะไรถูกอะไรผิด
เธอล่ะ
ความจริงก็คือ
มาธายุส ชอบสนามรบและการฆ่า
แม้เขาจะรักเลย์ลา แต่เลือดแห่งนักรบ
และพิษร้ายของแมงป่อง ยังคงวิ่งแล่นอยู่ในสายเลือดของเขา
มันจะผลักดันให้เขา ออกไปสู่โลกกว้าง เพื่อการผจญภัย
และเพื่อการรบมากขึ้น จนบางทีสักวันหนึ่ง
เขาอาจกลับมา เพื่อเป็นราชาแมงป่อง
แต่นั่นเป็นประเด็น ของเรื่องเล่าอีกเรื่องหนึ่ง [THAI]